De munteenheid van Duitsland is de euro (€). Duitsland stapte op 1 januari 2002 over op eurobiljetten en -munten als wettig betaalmiddel. Daarvoor gebruikte Duitsland de Deutsche Mark, beter bekend als de Duitse mark, die van 1948 tot 2002 de officiële geldeenheid was.
De Duitse mark: de munteenheid vóór de euro
De Duitse mark (afkorting: DM of DEM) was meer dan vijftig jaar lang het symbool van de West-Duitse economie. De munt werd ingevoerd op 20 juni 1948, als onderdeel van een grote geldsanering in de westerse bezettingszones na de Tweede Wereldoorlog. De oude Reichsmark werd daarmee buiten gebruik gesteld. De introductie van de Duitse mark was een direct gevolg van de valutahervorming die de geallieerden doorvoerden om de economie nieuw leven in te blazen.
De mark was onderverdeeld in 100 Pfennig. In de decennia die volgden groeide de DM uit tot een van de meest stabiele en gerespecteerde valuta’s van Europa. Lage inflatie en een sterk monetair beleid van de Deutsche Bundesbank maakten de mark tot een anker voor andere Europese valuta’s.
Hereniging en de overgang naar de euro
Na de hereniging van Oost- en West-Duitsland in 1990 werd de Ostmark, de munteenheid van de voormalige DDR, ingewisseld voor de West-Duitse mark. De wisselkoers was voor veel Oost-Duitsers gunstig: spaargeld tot een bepaald bedrag werd 1 op 1 omgewisseld, hogere bedragen tegen een slechtere koers. Dit was een politieke keuze om de economische integratie te bevorderen.
Op 1 januari 1999 werd de euro al ingevoerd als officiële rekeneenheid in Duitsland, maar pas op 1 januari 2002 kwamen de fysieke eurobiljetten en -munten in omloop. De vaste wisselkoers tussen de Duitse mark en de euro werd vastgesteld op 1 euro = 1,95583 DM. Dit getal is tot op de dag van vandaag officieel geldig voor wie nog oude marken wil omwisselen.
Oude marken nog inwisselen?
Bijzonder aan de Deutsche Mark is dat je hem nog altijd kunt inwisselen, en wel tegen de vaste koers van 1,95583 DM per euro. Dit kan bij de Deutsche Bundesbank, de centrale bank van Duitsland. Er is geen tijdslimiet gesteld aan het inwisselen. Heb je dus nog oude biljetten of munten in een la liggen, dan ben je je geld niet kwijt. Je kunt ze opsturen of persoonlijk inleveren bij een kantoor van de Bundesbank.
In de praktijk houden veel mensen de oude marken als herinnering of als collector’s item. Sommige zeldzame munten of biljetten zijn bij verzamelaars meer waard dan de officiële omrekenwaarde.
De euro als huidige munteenheid van Duitsland
Duitsland is een van de oprichters van de eurozone en gebruikte de euro vanaf het begin als officiële munteenheid. De euro wordt uitgegeven door de Europese Centrale Bank (ECB), die haar hoofdzetel heeft in Frankfurt, de financiële hoofdstad van Duitsland. Dat is geen toeval: Frankfurt was ook de thuisbasis van de Deutsche Bundesbank, en Duitsland heeft van oudsher een grote invloed op het Europese monetaire beleid.
Duitsland slaat zijn eigen euromijten (munten) en biljetten. Op de achterkant van de Duitse euromijten staan nationale symbolen, zoals de Brandenburger Tor (op de 10, 20 en 50 centmunten) en de adelaar (op de 1 en 2 euromunten). De voorkant is hetzelfde voor alle eurolanden.
Veelgestelde vragen over de munteenheid van Duitsland
Welke munteenheid heeft Duitsland nu?
Duitsland gebruikt de euro (€) als officiële munteenheid, net als de andere landen in de eurozone.
Wat was de munteenheid van Duitsland vóór de euro?
Dat was de Deutsche Mark (DM), ingevoerd in 1948 en vervangen door de euro in 2002.
Kan ik nog oude Duitse marken omwisselen?
Ja, bij de Deutsche Bundesbank kun je oude biljetten en munten nog altijd omwisselen tegen de vaste koers van 1 euro voor 1,95583 DM. Er is geen vervaldatum.
Heeft Oost-Duitsland een andere munteenheid gehad?
Ja, de DDR (Oost-Duitsland) gebruikte de Ostmark. Na de hereniging in 1990 werd die omgewisseld voor de West-Duitse mark.
Wie vandaag in Duitsland op reis gaat of zaken doet, rekent gewoon in euro’s. Oude marken zijn als betaalmiddel al meer dan twintig jaar niet meer geldig, maar dankzij de Bundesbank zijn ze nog altijd hun nominale waarde in euro’s waard.